معرفت
 
 
 

گفتند ستاره را نمی توان چید ... و آنان که باور کردند... برای چیدن ستاره ... حتی دستی دراز نکردند... اما باور کن ... که من به سوی زیباترین و دورترین ستاره... دست دراز کردم... و هر چند دستانم تهی ماند ... اما چشمانم لبریز از ستاره شد

 |+| نوشته شده در  بیست و سوم خرداد ۱۳۹۰ساعت   توسط   | 
  بالا