Tom is here.
Helen drew a picture.
My father works on the farm.

جملات زیر از یک فعل اصلی و یک یا چند فعل کمکی تشکیل یافته‌اند:

I will go home.
They have been working all day.

این دو جمله هم هرکدام دارای دو فعل هستند:

Boys and girls sing and play.
Students must listen and take notes.

در انگلیسی 23 فعل کمکی رایج وجود دارد که به دلیل کاربرد وسیع آنها حفظ کردن آن بسیار مفید است. در صورتی که این فعلهای کمکی را حفظ باشید، شناخت و فهم فعلها برای شما بسیار آسان می شود.
این فعلها معمولا در پنج گروه زیر دسته‌بندی می‌شوند:

Group 1: is, am, are, was, were, be, being, been
Group 2: has, have, had
Group 3: do, does, did
Group 4: shall, will, should, would
Group 5: may, might, must, can, could
 

طبقه بندی‌های فعل
سه نوع طبقه‌بندی برای افعال می‌شود در نظر گرفت:
الف:طبقه‌بندی افعال به «لازم و متعدی».
ب: طبقه بندی آنها به «باقاعده و بی‌قاعده».
ج: طبقه‌بندی آنها به «اصلی و کمکی»
تعریف هر کدام از انواع فعل را در مبحث مربوط به آن توضیح خواهیم داد.

افعال ذهنی
اکثر افعال یک زبان افعال عملی(Action Verbs) هستند که در واقع کاری را انجام می دهند(مانند: رفتن، دویدن، خندیدن، نوشتن و ...). اما تعدادی از افعال گویای احوال ذهنی شخص می‌باشند و در واقع عمل خاصی را انجام نمی‌دهند که به آنها افعال ذهنی یا (Non-Action Verbs) گفته می‌شود.
خصوصیت اصلی این افعال این است که نمی‌توانند شکل استمراری بگیرند. حال به چند مثال توجه کنید: در مورد فعل ذهنی «نفرت داشتن»؛ شما می‌گویید «نفرت دارم» اما نمی‌توانید بگویید «در حال نفرت داشتن هستم». در نظر داشتن؛ می‌گویید «در نظر دارم» اما نمی‌توانید بگویید «در حال در نظر داشتن هستم!». فعل «داشتن»؛ می‌گویید «من دارم» اما نمی‌توانید بگویید «من در حال داشتن هستم».
شناسایی این افعال به ما کمک می‌کند تا به اشتباهات گرامری همچون صرف افعال در زمان حال یا گذشته استمراری مرتکب نشویم.
حال به چند نمونه از کاربرد این افعال در زبان انگلیسی توجه کنید:

I am hating it.                   I hate it.
I am meaning it.               I mean it.
I am owning it.                 I own it.
It is seeming useful.           It seems useful.
I am needing it.                I need it.